Lifestyle Film

Stieg Larsson uit Zweden schreef de literaire blockbuster trilogie: “Millennium”. Er werden ruim 65 miljoen boeken verkocht in 46 verschillende landen. Na dit succes werd er een Zweedse verfilming gemaakt. Ook dit werd een knaller. The Girl with the Dragon Tattoo is het eertse deel van de Amerikaanse verfilming van de trilogie. Zo blijft de wereld ondanks het overlijden van Stieg Larsson nog steeds in de ban van zijn verhalen.

Een dik boek in een notendop
Het eerste deel van de Millennium Trilogie, dat in Nederland beter bekend is als: “Mannen die vrouwen haten”, vertelt het verhaal van Michael Blomkvist, een redacteur die zijn naam wil zuiveren. Om dit te kunnen doen neemt hij een opdracht aan van de rijke industrieel Vanger. Hij moet de verdwijning van Harriët (een nichtje van de familie Vanger) onderzoeken. Ondertussen wordt Michael nagetrokken door Lisbeth Salander. Als snel besluiten ze samen te werken om de waarheid van de rijke familie te onthullen.

The Girl with the Dragon Tattoo is een heftige film. Vooral niet geschikt voor gevoelige kijkers. Ik was verrast dat de preutse Amerikanen toch expliciet meerdere mishandelingsscenes in beeld brengen. Deze scenes hebben dan ook wel een sleutelfunctie in het verhaal maar toch had ik niet verwacht dat de filmmakers zich hieraan zouden wagen.

Daniel en Rooney
Daniel Craig speelt de rol van Micheal Blomkvist. Na Daniels rol als 007 in diverse James Bond films weet hij ook deze rol overtuigend neer te zetten. De rol van Lisbeth Salander wordt gespeeld door de nog niet heel bekende Rooney Mara. Zij speelde onder andere een rol in: “The Social Network”. Listbeth is een eigenzinnig en complexe persoonlijkheid die door heftige gebeurtenissen in haar verleden en heden behoorlijk wat voor haar kiezen heeft gekregen. Alles wat ze doet en de manier waarop ze zich kleed, zijn een indirect gevolg van haar verleden. Ik heb respect voor iedere actrice die een dergelijk rol aandurft. Het is jammer dat de Millennium trilogie nog niet zo heel lang geleden al verfilmd is. Ik ben dan ook Naoomi Rapace, die eerder de rol van Listbeth vertolkte, nog niet vergeten. Je bent snel geneigd om de twee met elkaar te vergelijken. Als ik eerlijk ben vind ik Naoomi de rol iets geloofwaardiger neerzetten. Maar Rooney doet het nog steeds fantastisch. Ze was niet voor niets voor deze rol genomineerd voor een Golden Globe. Helaas voor haar won Meryl Streep deze filmprijs voor haar rol in Iron Lady. Ik hoop dat Rooney in de komende twee Millennium delen nog meer in haar rol groeit. Zodat ze nog net iets meer haar eigen draai aan het karakter Lisbeth Salander kan geven. Wie weet dat ze met de volgende delen dan wel een filmprijs in de wacht sleept.

History repeating
Ik vind het jammer dat er zo kort na de al bestaande verfilming van het boek van Stieg Larsson, een Amerikaanse versie is gemaakt. Als je nagaat dat het eerste deel van Millennium uitkwam in 2009 en we nu anno 2012 dezelfde film maar dan in een Amerikaans jasje te zien krijgen, werkt dit nadelig voor de nieuwe versie. Je gaat ongewild toch de films en het boek met elkaar vergelijken. Ik vind dat er weinig moeite gedaan is om het een eigen draai te geven aan het in beeld brengen van Larssons meesterwerk. Het verhaal is soms een bijna letterlijke kopie van het boek. Als je de eerdere verfilming met The Girl with the Dragon Tattoo vergelijkt, vallen er ook een aantal dingen op. De Amerikaanse versie is iets minder rauw. Zo worden de hoofdrolspelers sympathieker neergezet dan in de Zweedse verfilming. Michael is bijvoorbeeld in mindere mate een vrouwenverslinder. Ook het verleden van Lisbeth wordt niet tot in detail in beeld gebracht door middel van flashbacks zoals in de andere verfilming. Er worden wel gebeurtenissen besproken maar niet daadwerkelijk in beeld gebracht. Dit maakt dat je als kijker minder goed begrijpt wat Lisbeth drijft en wat haar heeft gemaakt tot de persoon die ze nu is. Wat ik verder vervelend vind aan de film, is de overduidelijke “sluip” reclame. Alsof Amerika toch even zijn Amerikaanse stempel moet drukken op een prachtig Zweeds product. Zo komen Marlboro, Mc Donalds en Coca Cola wel heel duidelijk in beeld. Maar goed dat zal dan ook wel extra geld in het laatje hebben gebracht.

Ik raad The Girl with the Dragon Tattoo vooral aan, aan diegenen aan die nog niet bekend zijn met de Stieg Larsson boeken of eerder uitgebrachte verfilmingen. Of juist aan degenen nooit genoeg kunnen krijgen van de Millennium reeks.