Bloggers

Best regelmatig word ik gevraagd door hetero vrienden of collega’s of ik even kan inschatten of iemand in hun omgeving gay is. Want, zo zegt men, ik ben homo en dus heb ik een extra instrumentje ingebouwd gekregen: De Gaydar.

Nou… ik kan je vertellen… dat klopt! Ik ben inderdaad gezegend met een gaydar. Een soort TomTom kun je wel zeggen. Mijn eigen GayTomTom update zichzelf en inmiddels zit ik op versie 10.4 gok ik zo (lees: mijn gaydar behendigheid is uitermate subliem). Dit is natuurlijk niet van de een op de andere dag ontstaan en het updaten gaat helaas ook niet via iTunes of een andere handige app. In eerste instantie is mijn GayTomTom behoorlijk lang niet erkend geweest door mezelf. Best stom want nog voor ik zelf besefte dat ik homo was, werkte mijn homo-radartje al op volle toeren. Hoe ik dat weet?

Als meisje van 10 luisterde ik elke dag naar Madonna’s True Blue album op mijn kamertje, zong ik hard (phonetisch) mee en verzamelde ik posters en plaatjes van mijn heldin. Okay, toegegeven, je hoorde tot de outcast wanneer je hier als kind niet aan meedeed maar ik was écht wel meer dan stapeldol op Madonna. En wat blijkt later, mijn jeugdidool houdt ook van vrijen met vrouwen. Niet veel later volgde Wham! Nee, geen knal maar het bandje waar George Michael bekend mee is geworden. En ik was fan van George, niet van Andy (het andere bandlid). Was dit al mijn onderbewuste die ervoor zorgde dat ik in de sterrenwereld ook gelijkgestemden zou vinden? Ha! Onzin natuurlijk. Daar was ik als kleine meid helemaal niet mee bezig. Zo rond de pubertijd ontwikkelde mijn muzieksmaak zich nogal heftig richting de familie Jackson, eerst Michael en toen, na het zien van een clip, vrijwel meteen richting zuster Janet. Okay, er zijn nooit berichten verschenen dat ze bi is maar ik weet het achteraf echt zeker! Ze was voor mij in ieder geval een rolmodel. Spannende sexy getinte nummers met idem clips. Pfff… wat wilde ik graag Janet Jackson zijn. Na een paar jaar verscheen daar ineens Sophie B. Hawkins. Uren bracht ik door op mijn kamertje, starend naar MTV en wachten tot het nummer ‘Damn I wish I was your lover’ weer voorbij kwam. En geloof het of niet; ik weet pas sinds een paar jaar dat dit nummer voor een vrouw is geschreven en gezongen! En dat Sophie dus ook op vrouwen valt. Gelukkig was mijn gaydar niet alleen in sterrenland aan het spotten. Ook bij de plaatselijke sportschool sloeg mijn onbewuste gaydar uit. En zo gebeurde het dat ik daar mijn allereerste vriendin ontmoette. Wat een briljant systeem!


Maar wat is nu een Gaydar? Als je dit intikt op Wikipedia dan lees je dat Gaydar een is samenvoeging van de woorden ‘gay’ en radar waarmee de sociale vaardigheid om homoseksuelen, lesbiennes en biseksuelen te herkennen zonder objectieve informatie over hun seksuele geaardheid wordt aangeduid. Gaydar functioneert met name door interpretatie van non-verbale signalen, zoals sociaal gedrag, houdingen en bewegingen, stemgeluid en intonatie, gezichtsuitdrukkingen, kleding en afwijkingen van genderstereotypen.

Superhandig dus. Zeker als je nagaat dat veel homo’s en lesbiennes zich met name vroeger anders gedroegen en kleedden om zo hun seksualiteit te laten zien en makkelijk gelijkgestemden te vinden. Kennelijk was de gaydar toen nog niet goed geëvolueerd omdat homoseksualiteit nog heel erg in de taboesfeer zat. Nu echter, zijn veel van mijn homovrienden uitgerust met een gaydar. En dankzij dit briljante ingebouwde natuurlijke apparaatje kan ik bijna overal iemands seksuele geaardheid herkennen. Zou dit het zevende zintuig zijn?

Mocht je nou echt niet weten waar ik het over heb of je eigen Gaydar nog niet gespot hebben, laat een reactie achter en ik help je graag. Want oh wat wordt het leven makkelijk met een GayTomTom.