Bloggers

Vroeger deed ik het al, tikje obsessief altijd. Ik deed het altijd wanneer ik terug kwam uit school en het liefst samen met de oppas.. De catalogus van een willekeurig postorder bedrijf doorbladeren en op elke pagina kiezen wat ik het mooiste item vond. Natuurlijk sloeg ik dan wel pagina 979 en 980 over die vol stonden met sextoys, en condooms. Niet heel pedagogisch verantwoord wanneer je net pas kunt huppelen. 

Gelukkig is er in de loop van de jaren niet veel veranderd, mijn hart maakt nog steeds een sprongetje wanneer ik op de site van een webshop beland en ik zie dat mijn zoekterm maar liefst 893 verschillende resultaten oplevert; dat betekent weer een half uurtje genieten. Niet alleen met kleding of schoenen werkt het zo.. alles is te vinden.. dus ook die blonde haren-blauwe ogen- normaal postuur vamp die je zoekt online. Mijn moeder deed het, mijn vriendinnen doen het.. ik kan er tegenwoordig niet meer omheen. Toen mijn moeder begon met het hele fenomeen internet daten heerste er nog een kleine taboe. Op feesten en partijen noemden ze internetdating A “de Groenteboer”, Internetdating B “Het hagelslagschap in supermarkt X” en internetdating C (ja die voor hoogopgeleiden) “de universiteitsbieb” . Inmiddels zit ze dik onder de plak in een nieuwe huis, nieuwe provincie, nieuw accent en een nieuw uitzicht (snelweg vs platteland)

Een nieuwe generatie dient zich aan om de zegetocht (uhm?) van mijn moeder voort te zetten. Van vriendin G. kreeg ik een smsje met de tekst: “Ik denk dat ik nieuws heb”. Nu ken ik vriendin G. al jaren en weet ik dat deze tekst iets revolutionairs betekent. Aangezien ze op het moment van sturen zo vrijgezel was als Gerard Joling konden de volgende nieuwtjes al worden doorgestreept: Trouwen, Zwanger, Openen gezamenlijke rekening.

Na een kort beraad bleek zij al 4 keer in 1 week bij een dame op de bank te hebben gezeten. Het klonk als een sprookje; de vrouw in kwestie houdt ook van Discovery, zet ook het liefst dieren op de foto tijdens het maken van een verre reis en heeft voornamelijk blauwe shirtjes in haar kast en dat matcht natuurlijk fan-tas-tisch met haar blauwe tuniekjes.  Maar bij ons vrouwen is er natuurlijk een maar. De maar waar je op kan wachten en wanneer die zich dan eindelijk aandient je zegt: “zie je wel, daar is de maar”. De maar was in dit geval de eerste ontmoeting, er is geen groenteboer/kroegbaas/bibliotheekmuts aan te pas gekomen… Datingsite A…. en tja, hoe leg je dat uit. Het is niet bepaald ‘sexy’ als je vertelt dat je googlede op bovenstaande eigenschappen en plots ‘Irene’ op je scherm popte.. spontaan is het ook niet…

Is de moraal van het verhaal nu dan toch rondjes lopen in de supermarkt totdat je op hetzelfde moment een zak chips uit het schap pakt, elkaar diep in de ogen kijkt en vervolgens zegt dat Cheese Union ook jouw favoriete smaak is? Taboes zijn er om verbroken te worden. Vriendin G. weet het zelf nog niet maar over 20 jaar is zij het sprookje van de toekomst..  sprookje 2.0!