Bloggers

Mijn wangen gloeien van de inspanning en de zon die meedogenloos op mij neerkijkt. Ik begon de dag met ruim vijf lagen bovenkleding; thermo-hempje, thermo-shirt met lange mouwen, thermo-shirt met korte mouwen, nogmaals een thermo-shirt met lange mouwen, en een semi-waterdichte windstopper. Nu zijn alleen de eerste twee laagjes nog over. Zal ik nog een laag uittrekken? Ik kijk naar het stuk dat ik nog moet beklimmen en maak aanstalten me verder te ontlagen, maar de instructeur schudt zijn hoofd. Er staat harde wind boven. Schijnt. Ik kijk nogmaals omhoog en zie inderdaad wat sneeuw wegstuiven op de top. Een indrukwekkende top. Met een zucht denk ik terug aan mijn bestuursleus: Beklimt wat gij bemint.

De rest van de groep is al onderweg naar boven, terwijl ik nog sta te klooien met het aantrekken van mijn sneeuwschoenen. Ik baal ervan dat ik zo langzaam ben, maar haasten maakt me alleen maar onhandiger. Ik neem even snel een slok water, pak mijn tas weer in, en bindt mijn snowboard achterop mijn rugzak vast. Eindelijk kan ik onderweg! Of...oh nee, toch niet, nog even mijn haar in een staart doen zodat het niet steeds in mijn gezicht waait. De instructeur wacht geduldig terwijl ik hem verontschuldigend aankijk. Maar dan, het moment is daar, we kunnen beginnen de klim richting de rest van de groep.

Het is eigenlijk best zwaar, dat stampen door de sneeuw. Op de Maan is een dergelijke tocht nauwelijks een uitdaging, lijkt me, want op de Maan weeg je 6x minder dan op aarde, terwijl je nog wel net zo sterk bent. Zeker in een Barbarella-ruimtepak met meer dan voldoende bewegingsruimte. Ook op Mars heb je dit effect, maar dan ben je 3x lichter. Dit komt omdat de Maan en Mars kleiner zijn dan de Aarde. Ze hebben minder massa en daardoor minder zwaartekracht. Een indrukwekkend filmpje over groottes in het heelal. Wat Mars aantrekkelijk maakt om te klimmen is Valles Marineris, de Grand Canyon van Mars, 7-250km diep, met zeer steile wanden! Ter vergelijking: Grand Canyon is 2km diep. De natte droom van elke sportklimmer toch? Met een zucht denk ik terug aan mijn bestuursfunctie: Hoe steiler hoe geiler. Ook voor de alpinisten onder ons is er een mooie uitdaging op Mars: Olympos Mons, de grootste vulkaan in ons zonnestelsel, ruim 26km hoog! Ter vergelijking, voor wie het nog niet wist: de Mount Everest is 8.8km hoog.

De groep komt in zicht en bovenaan geniet ik van het pure uitzicht. Zwaartekracht geeft toch een vorm van voldoening en het genot lijkt groter te zijn na alle moeite. Ik vervang mijn sneeuwschoenen door mijn snowboard. Ik gooi mijn haren los en duik (vrijwel letterlijk) de poeder in. Ik voel de wind langs mijn gezicht zoeven en met een grote grijns op mijn gezicht daal ik af. Wat is het toch fijn om zoveel zwaartekracht te hebben! Size matters.