Bloggers

Afgelopen vrijdag avond, een hele werkweek achter de rug, tijd dus om met een groepje vriendinnen een party te crashen! Skinnie jeans erbij, een paar ultra hoge killer heels met tijgerprint, echt mijn lievelings. Mijn make-up zit perfect. Ik zeg: Let's party!

Oke, uiteindelijk is het gewoon de plaatselijke kroeg geworden! Ik kom de kroeg binnen en vang gelijk al verschillende blikken op, van zowel mannen als vrouwen. Samen met mijn vriendinnen  ga ik aan de bar staan en we bestellen een drankje. Mijn vriendinnen een raketje, ik een biertje. Een Hertog Jan wel te verstaan. Al gelijk krijg ik verschillende opmerkingen: ''Hé? Een vrouw aan de Hertog Jan?''. Ja duhh, ik heb toch ook smaakpupillen denk ik bij mezelf.

Het duurt ongeveer 15 minuten, wanneer een man op me afstapt. Hij stelt zich aan me voor als Pieter. Pieter lijkt me een leuke spontane man, vooral als hij naar mijn hobby's vraagt en nog geinteresseert luistert ook. Dat laatste bevalt me. Aangezien ik nogal door kan ratelen over iets wat ik leuk vind, gebeurt het ook wel eens dat mannen gelijk afhaken. Maar Pieter niet. Pieter luistert aandachtig en stelt zelfs nog vragen zodat ik lekker helemaal mezelf kan zijn en in alle glorie over mijn grootste hobby kan vertellen: jazz ballet.

Na een half uurtje gezellig gepraat te hebben gaat Pieter even naar het toilet. Zijn vrienden komen even bij me checken wat voor 'vlees hij in de kuip
heeft'. Ik word onderworpen aan een vragenvuur, waaronder de vraag: ''Wat doe je voor werk?''. Dit is het moment waarop het twee kanten kan opgaan. Of ze vinden mn beroep heel erg stoer, of ik word onderworpen aan een zee van vooroordelen. Dat is immers 9 van de 10 keer zo. ''Ik ben electricién'', zeg ik zo normaal mogelijk, ''en een goede ook.'' De mannen kijken me ongeloofwaardig aan en beginnen een beetje te lachen. ''Wat? Jij? Dat kan niet! Onmogelijk! Neem ons niet zo in de zeik en vertel gewoon wat je doet.'' Ik herhaal nog een keer: ''Ik ben electricién, en een goede ook.''

Op dat moment komt Pieter terug van de wc. ''Pieter vergeet het maar, ze is pot hoor!'' hoor ik één van zijn vrienden roepen. Van zijn andere
vrienden krijg ik vragen als: ''Maar waarom koos je hiervoor, dat is toch een mannen beroep?'' of: ''Ik vind jou veel meer het type voor een
kapster.'' Nog voordat ik antwoord kan geven lopen de mannen bij me weg. Pieter komt naar me toe en zegt zachtjes in mijn oor: ''Waarom heb
je dat niet meteen gezegd? Nu sta ik vet voor paal voor mn vrienden, en bedankt.'' Ik neem niet eens de moeite om ook maar iets uit te leggen.

Ik ben Jamie, 22 jaar oud, en mijn grootste hobby is dansen. Ik doe aan jazz ballet, clip/show dance en ik zit in het demo team.
Daarnaast wil ik er altijd tip top in orde uitzien, en ga ik echt de deur niet uit voordat mijn haar helemaal perfect zit. Ik hou van kleding en ben verslaafd aan schoenen. Als ik mijn uiterlijk moet beschrijven, noem ik mijzelf een vrouwelijke meid.

Maar ik ben electricién. Ik werk 40 uur in de week en doe allerlei klusjes en storingen, alles wat maar met electra te maken heeft. Als ik mij anders zou kleden, zouden veel mensen mij een 'man-wijf' noemen. Alleen omdat ik een technisch beroep heb, en hutten bouwen leuk vind. Maar het maakt mij niet uit wat anderen mensen zeggen of denken. Dit is hoe ik ben, en wie ik ben. And i'm so f****ng proud of it!!!

Dus meiden, doe wat goed voelt, en wat jij leuk vind. Wees wie JIJ bent, en niet degene waarvan je omgeving verwacht dat jij zal zijn.
Durf, en voel samen met mij hoe heerlijk het is om te kunnen zeggen:
Ik ben ik, hoe ik ben. Hoe ik denk, en hoe ik de dingen aanpak. Ik ben trots op mijn eigen persoonlijkheid, en mijn eigen visie's, in plaats van
die van 'de massa' te volgen. Doordat ik ben wie ik ben, kan ik zeggen: Ik geniet, ik leef!

Liefs, Jamie