Bloggers

Er waren tijden dat op respectabele universiteiten, zoals de Universiteit van Amsterdam, het Postmodernisme als heilig woord werd gedoceerd. Of wellicht is dat al de laatste 40 jaar het geval. Hoe dan ook, het ontleden van De Orde, het ontmaskeren van De Waarheid als volkomen willekeurig, het radicale eind aan De Grote Verhalen, maakten dat nu ieder onderwerp ter tafel kon komen. Serieuze studenten, vriendinnen van me, bogen zich over onderwerpen als "Madonna". Vooraanstaande professoren lieten zich (niet zonder zich te verlustigen) papers aansmeren over "Pickelporno" of "de beeldtaal van MTV".

Zelf was ik ook niet vies van een beetje erotica en daarbij chronisch geobsedeerd door vrouwen. Ik was dan ook blij dat ik mijn verworven serieuze kennis over filosofiën van Foucault, Derrida en Lyotard los kon laten op de meest frivole onderwerpen zonder dat hoon mijn deel werd. Vooral op de afdeling vrouwenstudies werden korte metten gemaakt met de geschiedenis van de gewichtige wetenschap, ten faveure van de enkel en eindeloos naar elkaar verwijzende betekenis. Uiteraard waren bij uitstek vrouwen, homo's, zwarten en anderszins gehandicapten in de geschiedenis van "de gewichtige wetenschap", slachtoffer geworden van marginalisering, gedoemd om voor altijd buiten het Grote Verhaal, De Waarheid, De Kennis, Het Kenbare, rusteloos en omhuld door schaduw, verder te vluchten.
Ah je zat te wachten op een blog over fashion? En snapt niet helemaal waar dit naartoe gaat?
Een woord: Gaga.

Lady Gaga is een afgezant van, laat ik het noemen, de omgekeerde orde. Zij is de Madonna 2.0

Zij is de vrouw die in tijden van De Partij voor de Dieren, in een vleesjurk verschijnt.
En precies dat doet mijn Postmoderne hart weer eens heftig kloppen. Vlees op vlees. Vrouwen zijn niet meer dan (liefst vers) vlees in de pop-industrie. Lady Gaga snapt dat en ze protesteert. Wil je vlees zien? Hier is vlees. En dat in al haar autonome goodlookingsexy self. Ze heeft zich in één enkele move het vlees eigen gemaakt. Nu behoort het vlees haar toe, en niet langer de industrie waarvan zij deel uitmaakt.

Onlangs bestelde La GaGa een paar handgemaakte schoenen van de piepjonge nederlandse ontwerper Miriam van Weeghel. De schoenen zijn gemaakt van blokjes hout, in totaal zo'n 16 cm hoog. Ook van Weeghel heeft zo haar eigen gedachten over Fashion en Vormgeving. Het is prachtig, de ultieme schoen, maar definitief niet langer om op te lopen. Haar model illustreert het, met gebogen knieën en een achteroverhellend lijf.
Juist deze schoenen wil La Gaga.

Ik dank Foucault en Derrida. Met hun noeste denkarbeid wist ik het volgende te ontrafelen: Gaga en van Weeghel zijn slimme wijven! Ze laten schoonheid en vrouwelijkheid optima forma zijn. Haarscherp en met liefde voor hun ambacht produceren zij objecten en beelden waarop het stempel VROUW staat. Beelden waarbij wij opgelucht kunnen constateren dat zij met ons dagelijks rennen naar de bus niet langer wat dan ook te maken hebben.

Hasta pronto,

pipster

Meer lezen over pipster? klik hier voor haar andere blogs