Bloggers

Waarschijnlijk is het bij mijn verwekking al mis gegaan. Na de bevalling bleek er echter nog niets aan de hand. In de jaren daarop ook niet. Pas toen ik in de puberteit kwam bleek dat ik –als enige- de horecagenen van mijn familie niet heb meegekregen. Niets, Niente, Nul komma nul. Wist je dat je een pizza kan laten kromtrekken in de oven? Inmiddels woon ik al jaren op mijzelf en zijn we vele culinaire rampen -sommige met gevaar voor eigen leven- verder. Vriendinnen melden automatisch hoe laat ze het eten op tafel zetten als ik bel om een gezellig avondje bij te kletsen. Vragen wat ik wel en niet lust doen ze al jaren niet meer.

Tijd voor verandering op mijn dertigste verjaardag. Ik ga bewijzen dat ik toch wel degelijk een (soort van) keukenprinses ben. Kwestie van slim aanpakken. Aan culinaire hoogstandjes waag ik mijzelf niet meer.
Ik maak gewoon zelf  heerlijke cocktails op mijn verjaardag. Fun, feestelijk, kleurrijk. Op die manier kom je leuk voor de dag en zeg nou zelf. Hoe moeilijk kan het maken van een cocktail zijn? Op naar de slijterij en voor de zekerheid nog even googelen op de computer. Aan mijn creativiteit zal het niet liggen, maar misschien wel handig om te kijken wat er nu precies in een Cosmopolitan en een Tequila Sunrise moet. Genoeg tips in de digitale wereld van de cocktails. Het gedeelte over het aanschaffen van een cocktailshaker sla ik over.
Tenslotte heb ik de echte Smoothie maker van de Tell-sell in de keuken staan. Uiteraard ongebruikt.
Ook de door experts aangeraden zeef, geraldine, maatbeker en de stamper laat ik voor het gemak zitten.

De eerste cocktail die ik ooit dronk kan ik mij nog zeer helder voor de geest halen. Een Bloody Mary. Het was op de Dominicaanse Republiek. De ingrediënten van deze cocktail stonden in het Spaans op de menukaart.
Dat ik geen letter Spaans spreek, laat staan lees kon de pret niet deren. Tenslotte kwam de naam Bloody Mary mij vaag bekend voor en een cocktail is lekker zoet. Toch? Laten we het er op houden dat ik toen nog jong en naïef was. De kleur rood associeerde ik dan ook met aardbeien. In mijn beleving bestond een Bloody Mary dus uit alcohol en een heleboel zoete, zomerse, rode aardbeien. Na de eerste –en tevens laatste- slok veranderde de Bloody Mary in een Bloody Hell en heb ik het de rest van de vakantie bij water gehouden. Je begrijpt dat ik ook geen tomaat meer heb aangeraakt.

Om herhaling zoals op de Dominicaanse Republiek te voorkomen, heb ik mijzelf goed ingelezen voor deze cocktailparty. Ik weet wat ik doe. Daarnaast is een goede voorbereiding het halve werk. De cocktailglazen –zes in een doos voor een euro sapglazen bij gebrek aan beter- staan al klaar. Het is een zwoele cocktailzomeravond. Ik begin maar gelijk met een door mij zelf verzonnen chocoladecocktail. Zoals ik al eerder zei zal het aan mijn creativiteit niet liggen. Chocolade smelten in de magnetron, die best op een hogere stand kan. Smelt dat spul alleen maar sneller van. Van de daaropvolgende brandlucht heb ik nog weken plezier gehad. De Mojito dan maar. De muntblaadjes kan je kant en klaar bij de supermarkt halen. Het benodigde pak suiker ook. Helaas ben ik dat laatste vergeten. Limoen, munt en een ijsklontje. Suiker? Ach niemand die dat mist. De Cosmopolitan is als volgt aan de beurt en ziet er uit als een tropische verfrissing in een duur receptenboek. Aardbeitje op de rand van het glas. Smaakt heerlijk volgens de vriendinnen die mijn ‘bar’ komen binnendruppelen. Dat deze cocktail gewoon kant en klaar uit een fles komt hoeft niemand te weten.

Na de eerste Cosmopolitan houden mijn vriendinnen het voor gezien. Voor wat betreft het drinken van de zomerse cocktails dan. De dames stappen over op de jus. Uit pak.  Heel verstandig…… Ze zijn namelijk allemaal met de auto. ‘Als we van tevoren hadden geweten dat je cocktails zou gaan maken, dan waren we op de fiets gekomen.’ Met de overige flessen drank heb ik nog weken kunnen experimenteren. Ook een Mojito zonder suiker smaakt na een tijdje helemaal zo gek nog niet. Proost op een lange, hete zomer!

Desiree