Bloggers

Na twee heerlijke weken buiten leven en klimmen langs de kusten van Zuid-Frankrijk en Spanje, stap ik nu weer mijn (echte?) leven in. Om eerlijk te zijn voel ik me hier buitenaardser dan ooit en moet ik altijd weer even acclimatiseren.

Onder het genot van een grote kop thee en zonder de moeite te hebben genomen mijn pyjama te vervangen door andere kleding, heb ik gewerkt aan een tekst voor de nieuwsbrief van Europlanet.

Europlanet is een Europees netwerk dat planetair onderzoek promoot bij het brede publiek. En ik ben hun contactpersoon in Nederland. Zo organiseert Europlanet volgende week, 17-21 januari 2011, een conferentie en workshop in Nederland voor onderzoekers van over de hele wereld om samen een landingsplek te selecteren voor aankomende missies naar Mars.

Om het ontstaan van leven te onderzoeken en te ontdekken of er leven op Mars is (geweest) wil de European Space Agency (ESA) in 2016 en 2018 gaan landen op Mars. Al van oudsher filosoferen mensen over ons ontstaan en eventueel buitenaards leven. En nu bezitten we over de technologie om dit wetenschappelijk te onderzoeken.

Een landingsplek moet aan verschillende eisen voldoen. Ten eerste moet de landingsplek interessant zijn voor onderzoek en rijk zijn aan mogelijkheden tot ontdekken. Ten tweede moet het veilig zijn om op de landingsplek te komen. Tenslotte moet de plek toegankelijk zijn. Dit lijken drie eenvoudige eisen, maar het blijkt toch nog erg lastig te zijn om de ideale landingsplek te vinden.

Wat maakt nu precies een landingsplek interessant? Leven, zoals wij dat kennen, bevindt zich vaak in de buurt van water. Er is veel ijs te vinden op Mars, maar de onderzoekers willen vloeibaar water vinden. Daarvoor gaan ze op zoek naar een warmtebron, zoals bijvoorbeeld een vulkaan. De warmte van een vulkaan smelt het ijs, en vloeibaar water zou er ondergronds bewaard kunnen zijn gebleven. Hier zouden dus mogelijk sporen van leven gevonden kunnen worden.

Maar is dat wel zo veilig? Een veilige landingsplek is een plek die zo plat mogelijk is. En dat is niet het geval bij de meeste vulkanen. Bovendien, hoe veilig is een vulkaan zelf? Helaas valt op een lege vlakte waar veilig te landen is waarschijnlijk niets te beleven en/of te ontdekken.

Tenslotte moet het technisch mogelijk zijn om gemakkelijk van de veilige landingsplek bij het interessante onderzoeksgebied te kunnen komen. Het is daarom belangrijk dat onder andere biologen, geologen, en ruimtevaart technici goed samenwerken. Vandaar de conferentie en workshop.

Zo, en laat ik nu eindelijk maar eens wat eten maken, douchen en omkleden. Schrijven over buitenaardse zoektochten brengt mij weer een beetje terug bij mijn serieuze leventje en geeft me een wat minder buitenaards gevoel na een vrije vakantie. Al wil ik dit vrije en rustige gevoel natuurlijk ook niet teveel kwijtraken, want beide “levens” zijn even echt. Een mooi begin van 2011.

Xx Sara